Licówki pozwalają skorygować kolor, kształt, proporcje i drobne uszkodzenia przednich zębów. Stomatolodzy najczęściej wykonują je z kompozytu albo porcelany. Oba materiały mogą poprawić wygląd uśmiechu, lecz różnią się sposobem wykonania, trwałością, odpornością na przebarwienia i zakresem ingerencji w szkliwo. Wybór powinien wynikać z badania zębów, zgryzu oraz oczekiwanego efektu. Dlatego plan leczenia powinien uwzględniać stan całej jamy ustnej pacjenta i zgryzu.
Jak wykonuje się licówki kompozytowe?
Licówkę kompozytową lekarz modeluje bezpośrednio na zębie z materiału stosowanego również do estetycznych wypełnień. Nakłada kolejne warstwy, nadaje im odpowiedni kształt, utwardza światłem i poleruje. Zabieg często można przeprowadzić podczas jednej wizyty. Zwykle wymaga on niewielkiej preparacji szkliwa, a czasem nie wymaga jej wcale.
Kompozyt sprawdza się przy drobnych korektach, takich jak zamknięcie niewielkiej przerwy, odbudowa ukruszonego brzegu albo poprawa proporcji pojedynczego zęba. Materiał łatwo naprawić lub skorygować. Trzeba jednak liczyć się z tym, że z czasem może stracić połysk, ścierać się i przyjmować barwniki z kawy, herbaty, czerwonego wina lub tytoniu.
Czym różnią się licówki porcelanowe?
Licówki porcelanowe powstają indywidualnie na podstawie skanu albo wycisku. Technik dentystyczny lub system CAD/CAM odwzorowuje kształt, kolor i przezierność naturalnego szkliwa. Gotową licówkę lekarz mocuje do przedniej powierzchni zęba za pomocą cementu adhezyjnego.
Porcelana dobrze odbija i przepuszcza światło, dlatego pozwala uzyskać naturalny efekt również przy większej zmianie koloru lub kształtu. Zachowuje stabilną barwę i większą odporność na ścieranie niż kompozyt. Leczenie wymaga jednak kilku etapów, a przygotowanie zęba może obejmować usunięcie cienkiej warstwy szkliwa. Zakres preparacji zależy od położenia zęba, grubości licówki i planowanego rezultatu.
Proces zwykle obejmuje konsultację, dokumentację fotograficzną, przygotowanie zębów, wykonanie odbudów tymczasowych oraz cementowanie gotowych licówek. Etap próbny pozwala sprawdzić długość i proporcje zębów, zanim powstanie ostateczna praca.
Trwałość zależy także od zgryzu i codziennych nawyków
Licówki porcelanowe zwykle służą dłużej niż kompozytowe. Kompozyt można odświeżać przez polerowanie i naprawiać miejscowo, natomiast uszkodzona porcelana częściej wymaga wykonania nowej licówki. Żadnego materiału nie należy traktować jako rozwiązania dożywotniego.
Na trwałość wpływają higiena, stan dziąseł, zaciskanie szczęk, zgrzytanie zębami oraz nawyki, takie jak obgryzanie paznokci czy nagryzanie twardych przedmiotów. Przy bruksizmie lekarz może zalecić szynę ochronną. Próchnicę, stan zapalny dziąseł i poważne zaburzenia zgryzu trzeba wyleczyć przed rozpoczęciem odbudowy estetycznej.
Kiedy lepiej wybrać kompozyt, a kiedy porcelanę?
Kompozyt może odpowiadać osobie, która planuje niewielką korektę, chce ograniczyć preparację zęba lub zależy jej na krótszym leczeniu. Porcelana częściej sprawdzi się przy rozleglejszej zmianie uśmiechu, trwałych przebarwieniach, wielu odbudowywanych zębach oraz wysokich wymaganiach dotyczących stabilności koloru i naturalnej przezierności.
Koszt kompozytu jest na ogół niższy, lecz materiał może wymagać wcześniejszego polerowania, korekt albo wymiany. Porcelana wiąże się z wyższym wydatkiem początkowym, ale zwykle dłużej utrzymuje kolor, połysk i kształt. Nie należy więc porównywać wyłącznie ceny jednej wizyty.
Ostateczna decyzja wymaga oceny ilości szkliwa, ustawienia zębów, warunków zwarciowych oraz stanu przyzębia. Czasem lepszy rezultat przyniesie wcześniejsze wybielanie, leczenie ortodontyczne albo połączenie kilku metod. Dobry projekt pozwala uniknąć zbyt masywnych, nadmiernie jasnych lub nienaturalnie równych odbudów.
Dobór licówek powinien rozpocząć się od diagnostyki
Jeśli chcesz wykonać licówki porcelanowe w Warszawie, zapoznaj się z ofertą Kliniki Stomatologicznej Trio-Dent. Klinika łączy cyfrowe projektowanie uśmiechu DSD, skanowanie wewnątrzustne i leczenie interdyscyplinarne, dzięki czemu lekarz może ocenić estetykę, zgryz oraz zdrowie zębów przed przygotowaniem docelowych odbudów.
